De leukste, gevarieerde mamablog van Nederland

Afgesloten…., het boek is dicht.

| 5 reacties

Even een disclaimer, ik kreeg zoveel reactie’s op deze foto en ook heel veel de vraag waarom. Nou ik vind dat nou niet echt een vraag van joh waarom word je ma opgegraven… ๐Ÿ˜‰ Ik ga het even wat anders uitleggen ok.

24 december 1998 overleed mijn mams. Nou dat hele verhaal is nu wel bij vaste lezers bekend en ga ik ook niet oprakelen weer en anders even het linkje lezen ;).

Ik heb het nooit echt kunnen verwerken. En nog heb ik het er moeilijk mee maar de harde randjes zijn eraf als je mij begrijpt. Er komt een tijd van komen en van gaan zei ze altijd. En als ik ga, dan wil ik niet dat jullie achterlijk gaan lopen doen met dure dingen voor een graf of what ever. Een bloemstuk vond ze al zonde geld want voor dat geld hadden we beter wat voor mijn neefje en nichtje kunnen kopen zei ze dan.

Maar goed, hey het is wel je moeder en je wil dat ze netjes en respectvol word weg gelegd. Dat is ook allemaal gebeurd en daar ben ik tot op de dag van vandaag mijn broer en schoonzus dankbaar voor. Ik was toen te jong omdat allemaal te regelen en was toen ook een die hard losbol.

Ze heeft een mooie uitvaart gehad. Er waren veel mensen die haar kende want ze was een persoon die met iedereen wel stond te ouwehoeren, werkte op haar 62e nog in een discotheek en draaide bar diensten bij de sporthal loosduinen waar mijn oom zijn voetbalclub de bombers had. Ze had chemo gehad en bep zat op zaterdagnacht al met haar kale koppie, wel een pruik op in de discotheek met de toen voor mij overheerlijke bar jongens te fozen hahah, ach ouwe heb ik gelachen om je!!

Mijn moeder heeft een gemeente graf gehad, wat in houd dat het na 10 jaar geruimd word. Nu hadden wij het geluk dat het daar waar ze begraven ligt niet druk is. Maar na 20 jaar kreeg mijn broer toch die ene brief dat ze vorig jaar geruimd zou worden. Wat ik nog weet is dat er nog een tweede brief is geweest waarin stond dat het 2019 zou worden maar geen datum.

Waarom nu dat boek dichtslaan als ze er nog ligt? Ik wist dus niet of ze er nog zou liggen en ben dus op de gok er heen gegaan. Niet omdat ik wilde, want ik heb mij echt verzet maar onze dochters, die oma niet gekend hebben wilde toch nog even een laatste keer daar heen. Normaliter doen wij dat altijd op 24 december, maar Ro en ik hebben dat meer afgewimpeld. Wat dus geen zin heeft gehad want de meiden bleven “zeuren”. Nou ja jullie weten, alles voor de kids hierzo en ik ben er dus met ze naar toe gereden. Ik wilde ze eerst niet mee laten lopen want fuck stel je voor het is geruimd….. maar goed, ik heb ze toch mee laten lopen en ja hoor , ze lag er nog. Voor de meiden wel fijn, die braken bij het graf……Niomi heeft nog een kei mee genomen als laatste iets.

Ik heb ze wel duidelijk gemaakt dat dit echt, echt de laatste keer zou zijn dat ze hier zouden staan. Hebben ze daar vrede mee? Ja kan ik je vertellen. Rashel heeft gezegd dat oma in haar hart voort leeft en bij Niomi ook.

Wij doen het boek dicht…., maar missen en vergeten never!! Ze is en blijft mijn mamsepams <3

reactie's

5 reacties

  1. Mooi geschreven stuk, ik vind het knap dat jer er zo je vrede mee weet te vinden en door kan. Wat de meiden zeggen: Ze leeft in je hart voort.

  2. Wat mooi geschreven…๐Ÿ’–

  3. Ik heb geen begrafenissen van dichtbij meegemaakt (alleen Raymonds oma maar voor de rest ook niks zelf hoeven regelen etc) en wist dus ook niets af van het feit dat het na tien jaar dan op zo’n manier wordt afgesloten bij bepaalde graven. Ik vroeg het me dus ook af, dus dankjewel voor de uitleg.

  4. ๐Ÿ’–๐Ÿ’–๐Ÿ’–

Wil je ook een reactie plaatsen? Gezellig!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: